De stembus is nog één week open voor de Amsterdamse Nieuwbouwprijs, vijfde jaargang. De laatste
genomineerde is een bijzonder project in het Funenpark.
Alsof een hand dobbelstenen is geworpen, zo liggen ze ogenschijnlijk willekeurig verspreid over het Funenpark, zestien blokjes met tien tot 24 woningen in de driehoek tussen spoordijk en Cruquiuskade. Het laatste, Verdana, is vorig jaar opgeleverd en het is meteen het meest buitenissige.
De architect Frits van Dongen had acht zeer uitgesproken andere architecten bij elkaar gehaald, die in onderling beraad sterk met elkaar concurrerende, maar wel heel bijzondere gebouwen moesten neerzetten. Maar het moest samen toch één woonpark vormen. Opmerkelijk: de afgelopen drie jaar zat steeds één van die ontwerpen op Funenpark in de top tien van de Amsterdamse Nieuwbouwprijs.
“Dit was niet eerder gedaan in Amsterdam,” vertelt Kamiel Klaasse (44) van NL Architects. “Van Dongen stelde heel strikte randvoorwaarden: elke kavel moest volledig bebouwd worden en bovenop moest minstens de helft van de woningen een daktuin hebben. Wij hebben zelfs daktuinen voor álle tien woningen.” En wat voor daktuinen! Wie bovenop het sterk golvende, met groene sedum bedekte dak rondkijkt, waant zich in de Alpen.
Het woonpark, een gezamenlijk project van bouwbedrijf Heijmans, wooncorporatie De Key en Van Dongen, is na tien jaar werk nu echt klaar. Met recht een park, geheel autovrij, met speciaal ontworpen bijzondere plavuizen voor de paden tussen het groen. Een eigen tuin is hier helemaal niet nodig. Bijzonder ook is dat dit een stukje stad is zonder erfpacht; het voormalige rangeerterrein voor de haven was rechtstreeks van de NS gekocht. Irene Nederlof (33) betaalde 620.000 euro voor de woning van 152 vierkante meter in Verdana waar zij met man en dochtertje woont. De parkeerplaats in de kelder langs de spoordijk kostte nog eens 45.000 euro.
Zij vertrokken uit een bovenwoning, vierhoog in de Transvaalbuurt, omdat die te klein werd, met 62 vierkante meter en maar één slaapkamer. Nederlof en haar man zochten vanwege hun werk specifiek in het oosten van de stad. “We zijn hier op een mooie dag naartoe gefietst en kregen toen al een goed idee hoe het er hier zou uitzien.”
Het was nog een puzzel om de meest gewenste woning te kiezen, want ze zijn in Verdana alle tien totaal verschillend, maar wel met steeds hetzelfde aantal vierkante meters. Stel je voor: een kubus waar beneden schuin een gang doorheen loopt, met aan weerszijden vijf woningen. De één krijgt dan een groot oppervlak en slechts twee verdiepingen, de ander juist vier etages om aan dezelfde oppervlakte te komen. Vandaar dat onderlinge hoogteverschil, nog benadrukt door het golvende dak.
“Ik heb tot mijn grote genoegen gezien dat een aantal bewoners onze ideeën over de indeling radicaal heeft omgegooid,” zegt Klaasse. “Dat vind ik zo interessant aan dit project. Eigenlijk hebben we tien verschillende grotten aangeboden voor zeer geïnspireerde holbewoners.” “Verdana is het pronkstuk geworden van het binnengebied,” vindt William Rood (49), projectleider van Heijmans. Voor ze met het project begonnen, ging hij met zijn bouwteam bij alle architecten langs om te zien hoe elk gebouw in elkaar stak. “Het golvende dak stelde bijvoorbeeld bijzondere eisen aan de constructie van de bovenverdieping,” aldus Rood.
De jury die de tien genomineerden koos, was onder de indruk van Verdana. “Een opvallend project, dat echt vernieuwing brengt in de omgeving,” oordeelt jurylid Ed van den Boogaard. De bewoners gaven een 9,3 aan hun gebouw. “Uniek en futuristisch,” motiveerden zij bij de enquête. “Architectuur met een vooruitstrevende uitstraling. En dan tien allemaal verschillende woningen, in een park, een autovrij speelgebied.” “Dit huis lokt een mening uit,” zegt Nederlof. “Je vindt het mooi of lelijk. Dat vind ik belangrijk.”
Volgende week vrijdag in PS Wonen: de winnaar.
